Talep Patlaması

Bitmiyor talepler... Onu da yapın, bunu da siz yapın, şunu da siz yapıverin. Ben yeter ki çalışmayayım. Yorulmayayım. Asla ve asla aldığım hizmet ve üründen memnun kalmayayım. Memnun kalmayayım ki bana daha çok hizmet verin.

Sanırım bunun altında yatan sebep bu; “Ağlamayana mama yok”. Ne kadar çok talep edersem o kadar çok beklentimi yukarda tutarım, ne koparabilirsem artık.

Bu kadar talepkar olan bir algı karşılığında “%100 Müşteri Memnuniyeti” sağlamak nerede ise imkansız. Yıllardır bakıyorum cep telefonu operatörlerine; farklı noktalardan pazarda yerleşmişler. Biri fiyat uygunluğu diyor. Biri hizmet kalitesi diyor. Biri altyapı diyor. Konumuz operatörler arasından karşılaştırma yapmak değil elbet, müşterilerin aldıkları hizmete bakış açısı.

Tekel olmayan bir pazarda tüm ürün ve hizmetler fiyat, uygunluk, kalite çevresinde sıralanır. Bu şekilde alıcı veya müşteri bulur. Tüm piyasalarda bu şekilde denge sağlanır. Kimi fiyatı tercih eder, kimi ürün/hizmet kalitesini, kimi satış sonrası desteği vs.

Ama bizde öyle değil. İsteriz ki hem ucuz olsun, hem süper kaliteli olsun, hem de sorun yaşadığımızda anında yüksek seviyeli bir ilgi, destek ile çözülsün.

Yani, hem deniz manzaralı olsun, şehrin merkezinde olsun, içi geniş olsun, güvenlikli olsun ama fiyatı sudan ucuz olsun. Yoksa beni asla memnun edemezsin. Düşük Fiyatlıyı tercih edersem “hizmet dandik” diye sürekli şikayet ederim. Kaliteliyi tercih edersem de “beni yıllardır kazıklıyorlar” derim.

İşine gelirse...